Τέταρτο κεφάλαιο

Λεϊλά ∑ανάμπ, 64 ετών, αριθμολόγος

ΑΘΗΝA; Τι ενδιαφέρον όνομα! Για να δούμε… O Μέγιστος Αριθμός της είναι το εννιά. Αισιόδοξη, κοινωνική, θα ξεχώριζε ανάμεσα στο πλήθος. Οι άνθρωποι μάλλον την πλησιάζουν επιζητώντας κατανόηση, συμπόνια, γενναιοδωρία, και ακριβώς γι’ αυτό πρέπει να προσέχει πολύ, γιατί η τάση της να είναι λαοφιλής μπορεί να της φουσκώσει τα μυαλά και να χάσει τελικά περισσότερα απ’ όσα θα κερδίσει. Επίσης, πρέπει να προσέχει τη γλώσσα της, γιατί έχει την τάση να μιλάει περισσότερο απ’ όσο επιτάσσει η κοινή λογική.

Όσο για τον Ελάχιστο Αριθμό της, είναι το έντεκα. Πιστεύω πως επιθυμεί διακαώς κάποια ηγετική θέση. Ενδιαφέρεται για μυστικιστικά ζητήματα· μέσα από αυτά προσπαθεί να φέρει την αρμονία σε όλους γύρω της.

Αυτό όμως έρχεται σε άμεση αντίθεση με τον αριθμό εννιά, που είναι το μονοψήφιο άθροισμα της ημερομηνίας, του μήνα και του έτους γέννησής της. Θα είναι πάντα επιρρεπής στη ζήλια, τη θλίψη, την εσωστρέφεια και σε κυκλοθυμικές αποφάσεις. Προσοχή στις παρακάτω αρνητικές δονήσεις: υπερβολική φιλοδοξία, αδιαλλαξία, κατάχρηση εξουσίας, ακρότητες.

Εξαιτίας αυτής της σύγκρουσης, προτείνω να προσπαθήσει να ασχοληθεί με κάτι στο οποίο δε θα χρειάζεται να έρχεται σε συναισθηματική επαφή με ανθρώπους, όπως για παράδειγμα με την πληροφορική ή τη μηχανική.

Είναι νεκρή; Συγνώμη. Τελικά με τι ασχολούνταν;

Τελικά με τι ασχολούνταν η Αθηνά; Η Αθηνά ασχολούνταν με λίγο απ’ όλα, αλλά αν έπρεπε να συνοψίσω τη ζωή της, θα έλεγα ότι ήταν το εξής: μια ιέρεια που κατανοούσε τις δυνάμεις της Φύσης. Ή μάλλον ήταν κάποια που, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν είχε πολλά να χάσει ή να ελπίζει από τη ζωή της, ρισκάριζε παραπάνω από τους άλλους και τελικά μεταμορφώθηκε στις δυνάμεις που έκρινε ότι εξουσίαζε.

Δούλεψε σε σούπερ μάρκετ, υπήρξε τραπεζική υπάλληλος και μεσίτρια· σε καθεμία από αυτές τις δουλειές της άφησε να εκδηλωθεί η ιέρεια που είχε μέσα της. Έζησα μαζί της οχτώ χρόνια και της το χρωστούσα αυτό: να αποκαταστήσω τη μνήμη της, την ταυτότητά της.

Το πιο δύσκολο πράγμα κατά τη συλλογή αυτών των σημειώσεων ήταν να πείσω τους συνομιλητές μου να μου επιτρέψουν να χρησιμοποιήσω τα πραγματικά τους ονόματα. Κάποιοι ισχυρίστηκαν ότι δεν ήθελαν να μπλεχτούν σε τέτοιες ιστορίες κι άλλοι προσπάθησαν να κρύψουν τη γνώμη και τα συναισθήματά τους. Τους εξήγησα αφενός ότι πρόθεσή μου ήταν ουσιαστικά να κάνω όλους τους εμπλεκόμενους να την καταλάβουν καλύτερα και αφετέρου ότι κανείς δε θα πίστευε ανώνυμες σημειώσεις.

Καθώς κανείς από τους συνομιλητές μου δε θεωρούσε ότι κατείχε τη μοναδική και οριστική εκδοχή των γεγονότων, όσο ασήμαντα κι αν ήταν αυτά, τελικά δέχονταν. Κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης των συνεντεύξεων είδα ότι τίποτα δεν είναι απόλυτο, ότι όλα εξαρτώνται από το πώς τα βλέπει ο καθένας. Πολλές φορές ο καλύτερος τρόπος να μάθουμε ποιοι είμαστε είναι να προσπαθήσουμε να μάθουμε πώς μας βλέπουν οι άλλοι.

Αυτό δε σημαίνει ότι θα φερθούμε όπως περιμένουν· τουλάχιστον όμως καταλαβαίνουμε καλύτερα τον εαυτό μας. Το χρωστούσα αυτό στην Αθηνά.

Να φέρω στο φως την ιστορία της. Να γράψω το μύθο της.

Το επόμενο κεφάλαιο θα δημοσιευτεί στο διαδίκτυο στις 23.03.07

Αγαπητοί αναγνώστες, επειδή δε μιλώ τη γλώσσα σας, ζήτησα από τον Έλληνα εκδότη μου να μου μεταφέρει τα σχόλιά σας μεταφρασμένα. Οι σκέψεις σας για το καινούριο μου βιβλίο είναι εξαιρετικά σημαντικές για μένα.

Με αγάπη,
Paulo Coelho