Comments on: Quote of the Week

By: Carlos De Villa de Las Flores

Carlos De Villa de Las Flores — Thu, 27 Jan 2011 19:28:28 +0000

hola soy Carlos de Villa de las Flores amigo de tu hermana Dora, amigo también de Hector Carrillo, navegando en internet me encontre con este blog y vi tu mensaje, lamento mucho lo sucedido, quisiera ponerme e contacto con tu hermana Dora aqui te dejo un mail de mi sobrina espero seguir en contacto saludos a tu familia.

By: Caroline

Caroline — Mon, 16 Nov 2009 14:04:36 +0000

May I remind you all dears that before the telephon was the mail?;)
Normal, paper mail.
The difference here is that it is so fast, inmediate, and we expect inmediate answers and so on… And thus people don’t spend much time writing because nothing happened really in their “real” day to day life since the last email/message/sms.

In between, I don’t have 20 000 friends on facebook, not even 100, but they are people I truly care for and know and share with;)

Yet sometimes my phone doesn’t ring during the week end, or just once maybe; it’s ok because I’m not available, I’m doing things, and so are my beloved ones;)

By: AllaSobirova

AllaSobirova — Sun, 15 Nov 2009 13:43:58 +0000

Unfortinately people prefer to build the relationships through computer more and more.i see less and less “real” friends not “net” friends. I do hope it will change and we will hade distant friends only aster we meet in real life.
Alla
http://www.allasobirova.com

By: james

james — Thu, 12 Nov 2009 05:51:50 +0000

oh! dis reminds me of drew berrymore’s role in ‘He’s just not that into you’, she too had said the same thing…….

& you know it was wonderful whn @ da end she deletes all those accounts on networking sites after findin her mr. right!

Life indeed has bcome a joke!!! if v look @ technology though itz gud but it kills the fun of being human!!!

By: jose

jose — Wed, 11 Nov 2009 19:47:36 +0000

la gente tiene demasiado miedo, pero el miedo solamente se cura con amor a los demas, yo creo que a veces hay demasiados intereses emocionales que al final no van a ninguna parte, pero nos hacen acturar de manera diferente, la sencillez es la unica garantia de sinceridad,..

By: sophia michaelidou

sophia michaelidou — Wed, 11 Nov 2009 09:50:05 +0000

i say that people dont know to comunicate this days, you see is easier to spy in others life insted of looking some one in the face…. sad…
the people are diferend from the other animals cause they kan comunicate…

By: kimberly Reyes Ibarra

kimberly Reyes Ibarra — Wed, 11 Nov 2009 04:05:46 +0000

Querida Silvia
Lamento mucho lo que sucedio con Vero. Soy de Peru, tengo 19 años y tus lineas llamaron mi atencion.
Tengo una madre que diria exactamente lo mismo de mi, y eso me hace feliz. No necesito conocerte para saber que tu hija era feliz gracias a ti, porque una madre que se interesa por la lectura de su hija es porque quiere conocer su mundo, y eso hace feliz a una hija.
Los libros son muy buenos, a mi tambien me encantan, disfruto cada uno, cada palabra, y algunas veces me detengo unos segundos para tratar de encontrar el fondo de una frase o de alguna situacion que se presenta. Ojala tu tambien puedas disfrutar leyendo Coelho y conociendo un poco mas el mundo de Veronica.
Un abrazo muy fuerte y desde lo mas profundo de mi corazon te deseo lo mejor.
kimberly

By: naveli

naveli — Mon, 09 Nov 2009 16:16:25 +0000

hi Thelma,

thanks for ur helpful words.its so nice of u that u reply everyone.
u stay in Cyprus and if i am not wrong its an island in europe a mountainous one right?tell me more about Cyprus.i love traveling and discovering new places and knowing about their culture.i belong to India hope u have heard of ti.and i too love flowers,chocolates,music, hugs and kisses.do u know i am the only one who always give hugs and kisses to my roommates(i stay in a hostel).by the way is it ok if call u by just ur name?
my name means ‘new’.its a hindi word and it is used as an adjective for new things.what does ur name signify?

and the first thing u can notice on my face is my smile.

with love,
Naveli

By: Monica

Monica — Mon, 09 Nov 2009 04:48:26 +0000

Grettel,

I think it is a lot easier to talk about our real person with people who don’t really know us. There is always the fear of rejection or being judged. So I think you are right.

By: Payoshaa

Payoshaa — Sun, 08 Nov 2009 06:15:07 +0000

LOL! What smugness Paulo! Its like “I have more then 20000 beat that!” and “Obviosly MY* phone rings on weekends. Ah I’m so popular” Hehe.

Anyways. Maybe its just a shift in communications. Like people used to first meet face to face always. Emotion could be gauged from their faces, voice, expression, eyes, words, body language, action and ‘presence’ as in aura or something similar.

Then came the telephone. All went down to the voice, tone and words. So many things like eyes, body language, expression and the ‘presence’. It was void of so many things.

Right now this. Digital media. Void of everthing! Only words. Tone has to be mentioned like ‘LOL’ if you’re jesting. ‘Yeah right’ for sarcasm. ‘Whatever’ to condescend. And the emoticons!! [ =) :P :) :( ] No presence nothing! Worst form of communication possible. Yet its convennient and Free!

It certainly has a plethora of advantages like this. Me communicating to you, Paulo and you friends- all the international readers. It certainly would have been next to impossible for me to meet you or even ring you on weekends ;)

Who knows the next form of communication could me some thought machine! Sheer thoughts conveyed to the other. Who knows…

So lets keep the face-to-face communication reserved for everyone we can meet-friends family etc. The telephonic one for faraway people-relatives friends in different city nation. And digital for communications like this.

By: Payoshaa

Payoshaa — Sun, 08 Nov 2009 05:58:35 +0000

Beautifully written and accurate. One section are the ones absolutely addicted to the games on them.

By: Grettel

Grettel — Sun, 08 Nov 2009 05:12:44 +0000

I wonder why sometimes it seems easier to connect with people or even to be open to show our deepest emotions or feelings on a blog than face to face… Are we that unconscious? Or do we really need a screen in front of us to reveal our true colors?

By: Lea

Lea — Sun, 08 Nov 2009 02:40:05 +0000

…and there are those who got so addicted that all they do during their days is fb/t.
but as u said it is all a matter of *choice* and expectation :)
Lea

By: Montega

Montega — Sat, 07 Nov 2009 23:18:01 +0000

Now there is more than a thousand people already who want to come to Paulo’s march party this quote next to it suddenly changes it’s meaning.
It makes me think of last weekend when i biked down to the photomuseum with my daughter because one of her favorite sesamestreet actors was there to sign the catalogue of the exhibition about the ‘Wonderyears’, – growing up in the 50th – he had been co-designing. They had stood chatting about scarfs and hats and my girl has been leafing through the catalogue ever since, last night i heard her mumble: he’s so nice, and i smiled. Thank god famous people are so nice, make us feel so at ease. It makes us forget how many of us there actually is. It is frightening somehow to think of all these people who all have feelings similar to mine. Or maybe it is only impressive to some of you, but to me it feels threatening in a way, as if it’s decimising me, making me insignificant in a way i had not felt insignificant before. It’s familiarity that does that: just think of how well you know Michael Jacksons family, their names, their history, their succes and their low moments. Look at how well you know people who have no idea you yourself even walk this earth. It is amazing what effect media have on us.
Yesterday i still sort of raised my eyebrows at 20.000 friends and thought nothing much of it. Today i read some thousand dates of birth, peoples favorite music, books and they are not a number anymore, but people with at least 3 things in common: we dream of being invited, we read, and we like music.
Just now i was standing drying the dishes with a cloth that had initals embroidered in the corner in red threat. My great great grandmother Maartjes linnens that have survived not only her but my grandma too, whom i inherited them from. Noone but me on this earth still knows she ever even existed, and now i wonder: isn’t it a little like with these 4 question testimonials?
Of course you all exist!
you all have your life right here and now and since your in the middle of it it is the only life on this earth that really matters to you. Or at least i suppose so, as it is like that for me.
But we all have that same feeling, haven’t we,
And people before us had that too: not only Maartje.

Last year i walked around an old roman monument in the south of France. My legs were torn by the bloody thorny shrub and my knees and shorts were sandy from sliding down the hill and for a little while it felt as if i was the first person in very long to be so close to the Pont du Gard. Until i actually stood on it. And saw how the stones were literally blistered with graffity. People who must have felt rather like me after a long hot walk decided to leave their mark: make sure they themselves and the day they climbed the aquaduct would not be forgotten.
It is a good thing famous people are so kind and open because it hides the fact how many friends they have and how big this world actually is.
(i have 6 friends and 4 family members on facebook and suddenly that feels quite different too.)

By: THELMA

THELMA — Sat, 07 Nov 2009 21:57:48 +0000

Hi Jose!! Nice to see you. God bless you.
LOVE,
Thelma xxx

By: maria-dove

maria-dove — Sat, 07 Nov 2009 16:55:16 +0000

Dearest and Sweet Annie,
thank you so much this is exquisite, simple and suited.
I read it again and again.
With love
Maria-dove

By: maria-dove

maria-dove — Sat, 07 Nov 2009 16:46:16 +0000

Dearest and Sweet Annie,
That was exquisite, so suitable and simple. i read it again and again. Would you mind telling me from which this is because it is kind of familiar to me.
Have a nice weekend.
Thank you very much for your gesture.
With Love
Maria-dove

By: maria-dove

maria-dove — Sat, 07 Nov 2009 16:34:21 +0000

Γεια σου Γιάννη,
σε ευχαριστώ για την δυνατότητα που δίνεις, πρέπει να σιου πω ότι τη χρησιμοποίησα, οπότε εαν ανοίξεις το λογαριασμό θα δεις καποιο μήνυμα.
Περιμένω για την υπόλοιπη απάντηση.
Καλό Σαββατοκύριακο
Φιλιά

By: Wannapa Sittisomang

Wannapa Sittisomang — Sat, 07 Nov 2009 13:11:12 +0000

Give me your phone, i will call you :-)

big hug,

By: THELMA

THELMA — Sat, 07 Nov 2009 11:59:21 +0000

So, how do we know, that we can …… LIGITIMATELY try to reach you, dear Paul????? ;-]
Better leave you try to reach us!!
LOVE,
Thelma xxx

By: THELMA

THELMA — Sat, 07 Nov 2009 09:27:47 +0000

I AM FREE!!!
Let’s FLY.

LOVE,
Thelma xxx

By: chieko

chieko — Sat, 07 Nov 2009 06:16:41 +0000

hi heart,

sorry for replying late.
yes, in my dream, he had a serious looking face. and he really trying to tell me something. but i could not hear so i look at the movement of his lips and as i really tried to figure out what he was saying, i woke up. i was a bit exhausted.
but yesterday, i had a good dream. Paulo was, i think, a captain of a spaceship. and from my impression, i was the designer of the ship. it was so beautifully built. the ceiling was like a gothic cathedral, there were three vertically high ceilings. and everything was painted in white and there were numerous lighting all over the ceiling. then very interesting design happening in the below. there was no floor. you can find the exact same design of the ceiling in the bottom. so there were three long bottoms with the same numerous lighting. my depictions is not so good but it was really beautiful. then he said something like good job. so i woke up with a good feeling.
anyway, thanks for reading.
love
chieko

By: Alexandra

Alexandra — Sat, 07 Nov 2009 05:51:28 +0000

Ok, dearest Thelma, you right, I was whispering for was early morning, walls paper thin…I will add written comment from now on, I think. Its ok.
Love
Alexandra

By: Daniel

Daniel — Sat, 07 Nov 2009 04:34:55 +0000

Thank you Thelma, and I love you too. And the hug and smile are returned wholeheartedly!

With love, Daniel

By: Silvia Patricia Carballo Argumedo

Silvia Patricia Carballo Argumedo — Sat, 07 Nov 2009 03:50:54 +0000

¡Hola! Mi nombre es Silvia Carballo Argumedo tengo 50 años y soy prfesora jubilada, madre de 2 lindas hijas Verónica mi primogénita y Diana; Vero Ingeniero Qimico Industrial egresada del I.P.N. en 2006 con 23 años de edad féliz, triunfadora, muy guapa, enamorada, orgullosa de su familia y podría decir mil cosas que retrataran a mi hija solo se que era muy feliz ella fallecio el 10 de enero pasado en un accidente automovilistico ella viajaba con su novio a Morelia, y escribo para usted porque era su autor favorito, leia sus articulos y de vez en vez nos regalaba en casa algo de lo que para ella significaba leer a su autor favorito. Hace poco tiempo me encontre con un libro Verónica decide morir, y pense si esta no sera una señal… En fin quiero agradecer que mi hija aprendiera tanto leyendo a Paulo Coelho.

By: Jose

Jose — Sat, 07 Nov 2009 02:56:45 +0000

Dear Thelma !
Thank you very much for your kind reply.
May God always be with you.
Blessings
Jose.

By: Yannis

Yannis — Sat, 07 Nov 2009 00:39:11 +0000

Μαρία, καταρχάς λυπάμαι για την τόση άσχημη εμπειρία στη ζωή σου. Όσο κι αν πιστεύω πως οι δύσκολες εμπειρίες μάς βοηθούν αργότερα να μάθουμε πολλά και σημαντικά πράγματα, παρόλα αυτά είναι πολύ δυσάρεστες την στιγμή εκείνη που μας συμβαίνουν και, πολλές φορές, και αρκετό καιρό μετά.

Σε μία φάση στη ζωή μου, είχα πονέσει πολύ, γιατί με είχαν πατήσει εκεί που πονούσα, γιατί ήξερα πως γνώριζαν που ακριβώς πονάω και γιατί επανειλημμένα με ξαναπάτησαν στο ίδιο σημείο που με πονούσε και για αρκετό χρονικό διάστημα.

Πιστεύω πως κανείς δεν μπορεί να καταλάβει αυτό που ένιωσα, γιατί κάθε εμπειρία είναι μοναδική για τον καθένα και την αντιλαμβανόμαστε ο καθένας με τον δικό μου τρόπο. Οπότε, πιστεύω πως κι εγώ κι επίσης κανείς δεν θα μπορέσει να καταλάβει τι ήταν αυτό που ένιωσες εκείνο το διάστημα. Μόνο εσύ μπορείς να καταλάβεις και να συνειδητοποιήσεις τι πραγματικά συνέβη μέσα σου και να το επιλύσεις.

Δυστυχώς, δεν μπορώ να συνεχίσω την απάντησή μου σε blog, σε όποιον κι αν ανήκει. Σου προτείνω μια διεύθυνση που δεν χρησιμοποιώ (bbggy6@yahoo.gr) και εάν το αποφασίσεις να μου στείλεις εκεί μέηλ, θα σου δώσω την κανονική μου διεύθυνση, ώστε να συνεχίσουμε να τα λέμε από εκεί. Δεν γνωρίζω αν θα ειπωθούν πολύ προσωπικά πράγματα, αλλά όπως ξεκίνησα την απάντηση μου, αισθάνθηκα έντονα να μην την αποτελειώσω. Δεν θέλω να σε αναγκάσω να μου εμπιστευτείς κάποια σου διεύθυνση, απλά νιώθω πως είναι σωστό να πράξω αυτήν την στιγμή έτσι.

Μόνο στην τελευταία σου ερώτηση μπορώ να απαντήσω και πιστεύω πως ΝΑΙ, υπάρχουν και οι δύο λεκάνες για όλους τους ανθρώπους. Ο λόγος που με βρίσκεις τόσο βέβαιο είναι γιατί είναι σαν να με ρωτάς εάν υπάρχει μόνο διάβολος (=κακό) και καθόλου Θεός (=καλό).

Αν θες βέβαια, θα προσπαθήσω να σου απαντήσω στο blog και πιθανόν μια άλλη δεδομένη χρονική στιγμή να είναι πιο εύκολο να σου γράψω.

Σου εύχομαι κάθε καλό…

ΥΓ: αν τελικά μου στείλεις μέηλ στην παραπάνω διεύθυνση, στείλε μου ένα μήνυμα κι εδώ, για να θυμηθώ να ελέγξω την διεύθυνση εκείνη, γιατί όπως κατάλαβες, την έχω εντελώς παραμελημένη…

By: maria-dove

maria-dove — Fri, 06 Nov 2009 19:59:48 +0000

Χαίρομαι που τα κατάφερες Γιάννη να διαβάσεις την απάντηση μου γιατί δεν ήμουν και τόσο σίγουρη λόγω της ημέρας που το έγραψα.
Να διευκρινήσω πρώτα κάτι, δεν είναι ρητό του Καζαντζάκη είναι κάτι που έγραψε σε ένα βιβλίο του νομίζω το “Καπετάν Μιχάλης” έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που διάβαζα Καζαντζάκη, είναι κατά γνώμη μου κυρίως αντρικός συγγραφέας, λανθασμένα έγραψα είπε αντί για έγραψε.
Ούτε και εγώ είμαι και πολύ φαν του Καζαντζάκη και των ρητών.
Δυστυχώς για μένα σε αυτά που γράφεις για τις λεκάνες …. έχεις δίκιο.
Μάλλον έχω ξεχάσει ότι η ζωή έχει δύο όψεις και καλή και κακή γιατί έχω μείνει στη μία.
Γιάννη να σου εξηγήσω κάτι και μην το πάρεις σε παρακαλώ ως προσωπικό θέμα αλλά για να διευκρινήσω τα πράγματα γιατί δεν ήμουν πάντα τόσο “στραβόξυλο” (δική μου έκφραση οχι δική σου) πάντα ήμουν κλειστή σαν χαρακτήρας τα κρατούσα όλα μέσα μου και κάποια στιγμή στη ζωή μου για τους Χ λόγους αφέθηκα και ανοίχτηκα και είδα πόσο ωραία να μοιράζεσαι και να ξέρεις ότι δεν είναι ούτε κακό, ούτε καταστροφικό να λες και δυό πράγματα.
Για ένα διάστημα ήταν πολύ ωραία και είχα καταφέρει εκείνη τη περιβόητη αρμονία μεταξύ σώματος και ψυχής.
Και όταν έχουμε αρμονία ούτε το σώμα, ούτε η ψυχή πονά αυτό μπορώ να σου το διαβεβαιώσω.
Κάτι έγινε όμως και όλα όσα μοιράστηκα ο Χ άνθρωπος τα έστρεψε όλα εναντίον μου για άλλους λόγους βέβαια, αλλά το έκανε εν πάσει περιπτώσει.
Δεν ξέρω τι ήταν χειρότερο το ότι τα χρησιμοποίησε εναντίον μου ή ότι απότομα έχασα τον άνθρωπο που μπορούσα να τα μοιράζομαι όλα αυτά και ένιωθα εκτός από απίστευτη λύπη για τη τροπή των γεγονότων και ένα κενό που δεν μπορούσα να αναπληρώσω και φοβερό θυμό με τον εαυτό μου γιατί επέτρεψα με τον ένα και τον άλλο τρόπο να ανοιχτώ και επομένως να γίνει ευάλωτη.
Όσο για το να φταίω ή όχι ένα θα σου πω εκείνος είπε ότι φταίω εγώ και πάντα αναλάμβανα τις ευθύνες μου, το δέχομαι μαζί με τις συνέπειες.
Έχεις ιδέα πόσο δύσκολο είναι για κάποιον που δεν ανοίγεται ποτέ να ανοιχθεί και μετά να συντριβεί?
Μετά η συνέχεια είναι κάπως αναμενόμενη επέστρεψα στις αρχικές μου συνήθειες αν και όχι πάντα γιατί ήθελα αλλά γιατί δεν ξέρω άλλο τρόπο και γιατί τώρα πια δεν υπάρχει αυτός ο άνθρωπος για να μοιραστώ αφενός και αφετέρου γιατί όσο και αν φαίνεται παράλογο, μη ρεαλιστικό δεν θέλω να νιώσω ξανά τόσο πόνο, έχω αρκετό φτάνει. Και μετά ήρθε η κατιούσα.
Έχεις δίκιο το ξέρω δεν το λες μόνο εσύ και άλλοι μου λένε τα ίδια πράγματα αλλά……. δεν ξέρω πια που είναι η λεκάνη με το ζεστό νερό.
Ετοιμάζομαι να κάνω κάτι που είναι πολύ δύσκολο, που είναι όνειρο ζωής για μένα (αν θέλεις μπορώ να σου πω)βαρετό για τους περισσότερους και πολύ ψυχοφθόρο, δεν ξέρω ίσως είμαι επηρρεασμένη από τη κατάσταση αλλά ίσως πρέπει να ξεχάσω τη μία λεκάνη, είσαι σίγουρος ότι οι δύο λεκάνες είναι για όλους τους ανθρώπους?
Κάτι έγινε το Σαββατοκύριακο για αυτό γράφω όλα αυτά.
Συγνώμη για τη πολυλογία.
Να περνάς καλά.
Φιλιά

By: Satora

Satora — Fri, 06 Nov 2009 18:46:43 +0000

Dearest Paulo,

now you are taking me way way back…

With loving kindness,

Satora

By: Satora

Satora — Fri, 06 Nov 2009 18:25:38 +0000

Thank you dearest Thelma,

another autumn picture for you and everyone in the blog…

your favorite “Magus” with leaves….

http://twitpic.com/ohrov

Filakia,

Satora