Cuando pensabas que no estaba mirando

by Paulo Coelho on September 28, 2011

ENGLISH HERE >> When You Thought I Wasn’t Looking
EM PORTUGUES: Quando você achou que eu não estava olhando

________________________________


by Mary Rita Schilke Korzan
 

Cuando pensabas que no estaba mirando
Colgaste mi primer dibujo en el refrigerador
Y eso me hizo querer pintar otro

Cuando pensabas que no estaba mirando
Alimentaste a un gato callejero
Y aprendí a ser amable con los animales

Cuando pensabas que no estaba mirando
Horneaste una torta de cumpleaños para mí
Y supe que las pequeñas cosas son las cosas importantes

Cuando pensabas que no estaba mirando
Hiciste una oración
Y descubrí que siempre habrá un Dios con quien puedo conversar

Cuando pensabas que no estaba mirando
Me diste un beso de buenas noches
Y me sentí amada.

Cuando pensabas que no estaba mirando
Vi algunas lágrimas salir de tus ojos
Y supe que algunas cosas son dolorosas -
Pero no hay nada de malo en llorar

Cuando pensabas que no estaba mirando
Me sonreíste
Y me sentí hermosa

Cuando pensabas que no estaba mirando -
Miré …

Y te quiero dar las gracias
Por todo lo que has hecho
Cuando pensabas que no estaba mirando

_________________________________
Traduccion: Karem Molina Escobar

{ 150 comments }

Jesica June 5, 2012 at 4:43 am

Y me pasa entonces que cuando te leo siento un huracán de emociones agridulces. Gracias.

jackienoriega May 17, 2012 at 7:36 pm

son detalles que no se escapan nunca de los ojos de los niños y sin embargo pueden aprender y sentir cosas maravillosas que les serviràn siempre gracias amigos familia por los detalles que me dejaron ver y sentir y que son los que me dan fuerzas cada dìa para tratar de ser un mejor ser humano´. y gracias a tì paulo porque nos haces recordar que la vida esta llena de detalles y que debemos tomarlos en cuenta

sofia May 14, 2012 at 4:09 am

DE VERDAD QUE CIERTO TODO LO QUE DICE, SIEMPRE PENSAMOS HACER COSAS Y QUE NO SE EN CUENTAS LOS DEMAS PERO LOS NIÑOS NOS DESCUBREN Y LOS ADULTOS NI CUENTA NOS DAMOS, HERMOSO

LUJAN May 14, 2012 at 1:13 am

fui hija, ahora soy mama…que bello

pia May 14, 2012 at 1:02 am

que mi hija me lo haya regalado para mi significa muchas cosas hermosas.Si ella lo leyó y penso en mi me hace sentir maravillosamente amada.Gracias

Roxy May 13, 2012 at 11:09 pm

que bello

martha hernandez May 13, 2012 at 10:19 pm

Woow!!!!!!!! Gracias por tan bella reflexiòn, gracias por ser siempre ese rayo de luz que emite el faro para iluminar nuestra oscuridad….

Aurore March 4, 2012 at 7:50 pm

Faz tanto bem no coracao de ler isso … Obrigada … Muito obrigada … Aurora

jackienoriega March 1, 2012 at 6:55 pm

DURANTE TODA LA VIDA HE PENSADO ESO QUE HAY QUE ENSENAR CON EL EJEMPLO Y QUE HERMOSO PODER DARTE CUENTA QUE AUNQUE PARECE QUE NO SE DAN CUENTA LOS NINOS SON TAN INTELIGENTES QUE TODO APRENDEN SEAMOS LO MAS LIMPIOS Y CONSIDERADOS QUE PODAMOS PUES NUESTROS HIJOS APRENDEN DE NOSOTROS Y ES BUENO SABER QUE ESTAS ENSENANDO ALGO BUENO QUE NUNCA PODRAN OLVIDAR

Grisel November 27, 2011 at 10:34 pm

one of the best things i’ve ever read!

Maria Lopez October 10, 2011 at 4:24 pm

Tus libros han sido luz en mis tiempos de oscuridad.Que Dios te bendiga!!!

alejandra October 10, 2011 at 2:14 am

gracias,gracias por existir,sus libros llegaron a mi en el momento justo de mi vida ,simplemente gracias!!

marcia October 4, 2011 at 10:05 pm

Gracias por ser como es que Dios lo ilumine y lo llene de bendiciones para que siga deleitándonos con tantas palabras bellas y mensajes llenos de sabidurías.

amada October 4, 2011 at 5:26 pm

bello poema, los padres y los futuros padres debian tenerlo dentro de sus lecturas faboritas. gracias por el.

MARY CARDENAS October 4, 2011 at 12:52 pm

ES ENTERNECEDOR EL POEMA, ME HACE REFERENCIA A UNA MADRE Y LO QUE UN HIJO ASIMILA DE SUS GENEROSAS ACCIONES, ES SUPREMAMENTE IMPORTANTE LA PRESENCIA DE LOS PADRES EN EL CRECIMIENTO DE LOS HIJOS, CONTRIBUYE A QUE SE RETOMAN LOS PRINCIPIOS FRUTOS DEL AMOR Y HARAN FLORECER GRATAMENTE LA EXISTENCIA EN NUESTRO PLANETA.

mea October 4, 2011 at 4:05 am

cada letra es mi gusta!gracias!!!!

Ana October 3, 2011 at 6:52 pm

Estupendo poema Sr Coello, me encanta leerlo, en mi vida diaria me sirve muchísimo releer cada frase que Usted escribe, mil felicidades por existir, me reitero una admiradora suya.

gina October 2, 2011 at 9:45 pm

No se quien sea la autora de tan tierno poema,pero gracias por compartirlo con nosotros,por hacernos vivir unos momentos la infancia en tus letras.
Con amor.

MARISOL October 1, 2011 at 8:38 pm

cuando sentimos que las cosas estan muy mal y leer estas lineas me hace pensar que nunca estare sola y que a pesar de todo lo que pueda suceder siempre voy atener a mi lado a alguien que pueda estar mirandome, amandome y apoyandome sin necesidad de pedirlo….. gracias Sr. Coehlo por existir
atte:

MARISOL

Renee Hernandez October 1, 2011 at 5:37 pm

Gracias por obsequiarnos tan bello poema, despues de leerlo el dia se te hace espectacular. Los Arcangeles te guien por siempre.

Lupita October 1, 2011 at 2:30 am

Hermoso…como todo lo que escribe Paulo Coehlo…lo admiro ♥ mi escritor favorito!

Loveholic October 1, 2011 at 2:01 am

Porque muchas veces creemos que todo lo bueno, la pequeñas atenciones que le damos al mundo, a las personas, a los animales y a los que amamos caen a un saco vacio, y que todo es en vano, no es que hagamos las cosas con el único objetivo de esperar una recompensa, pero siempre esperamos que alguien más comparta esa pequeña muestra de amor, pero siempre hay alguien observando… ya sea un desconocido al que llegue a compartir ese momento… aunque al fin y al cabo todos los “desconocidos” son hermanos a los que aún no hemos encontrado.

Muchas gracias sr. Paulo, sus palabras siempre llegan a mi vida de manera misteriosa en el momento adecuado a sanar cualquier herida o tristeza

genesis acosta September 30, 2011 at 6:16 pm

la vida es hermosa, y el amar a un ser especial te hace vivir de muchos sueños tus frases y todo lo q escribes te hace ser un ser especial exitos…. desde cojedes venezuela.

rosa maria sarao gonzalez September 30, 2011 at 5:54 pm

hermoso!!!! simplemente hermoso, como todo lo que usted escribe ! gracias por escribir cosas bellas!!!!

Valeria September 30, 2011 at 5:06 pm

Bellísimo. Ojala mi hijo me recuerde así. Gracias por tanto talento.

patricia September 30, 2011 at 4:12 pm

cuando pienso que ya no puedes sorprenderme con la belleza de tus palabras leo esto y me siento bién, gracias por estos momentos, mi vida era dificil hasta que me ayudaste a abrir los ojos con tus letras ahora ya vivo pero con cada poesia o palabra tuya lo hago un poco más

Said September 30, 2011 at 3:06 pm

Thank you is not enough,i think your are some how a source of hope and peace for many of us go on enlightenung dark corners of our souls.May god help you.

carmen maria Palencia September 30, 2011 at 2:55 pm

amor que bella palabra,amo a mis hijos …a mis nietos.y mi bis nieto ..y a mi edad llego el amor a mi vida cuando pesaba que no podia amar…amo a Dios.amo la vida…Gracias

Juju September 30, 2011 at 1:36 pm

Thank you very much for such an amazing publication – it touched my soul so deep.. I can’t express this even.. mixture of feelings to my parents and to my daughter either – all the best moments appeared in my mind.. Can’t help crying =))))

Empié September 30, 2011 at 11:33 am

Dedicado a cada pequeño acto silencioso, que a escondidas, algunas personas hacen por el bien de otras.

Aunque tu no lo sepas , yo miraba, y nunca olvidaré tus lagrimas por mi sufrimiento; hay cosas que llegan más allá del alma, el resto es solo ruido de fondo.

Recuerdo a dos personas en especial, a tí y mi madre.

Un saludo, a ese nivel, mi vida es su vida, lo demás es solo rumor de olas…

jacqueline pin caevajal September 30, 2011 at 11:01 am

siempre tocas esos profundos sentimientos que llevamos tan

dentro, sus poesias nos vuelven a una realidad la vida en comun es la mas importante…..el amor a los hijos…..le dedicare esto a mis cuatro retoños. para mi escritor preferido….Dios le bendiga

Pedraam September 30, 2011 at 10:39 am

Persian translation of “When you Thought I Wasn`t Looking”
آنگاه که می پنداشتی نگاهت نمی کنم

آنگاه که می پنداشتی نگاهت نمی کنم
اولین نقاشی مرا به یخچال آویزان کردی
و من در فکر کشیدن نقاشی دیگر بودم.

آنگاه که می پنداشتی نگاهت نمی کنم
گربه آواره ای را غذا دادی
و در این فکر بودم که چقدر خوب است با حیوانات مهربان باشیم.

آنگاه که می پنداشتی نگاهت نمی کنم
کیک تولدی تنها برای من پختی
و دریافتم که یک کار کوچیک، می تونه چقدر باارزش باشه.

آنگاه که می پنداشتی نگاهت نمی کنم
دعایی خواندی
و باور کردم که همیشه خدایی هست که باهاش صحبت کنی.

آنگاه که می پنداشتی نگاهت نمی کنم
مرا بوسیدی و شب بخیر گفتی
و من عشق را احساس کردم.

آنگاه که می پنداشتی نگاهت نمی کنم
چشمان پر از اشکت را دیدم
و فهمیدم که گاهی روزگار تو را می رنجاند
-اما مشکلی نیست،گریه هم خوب است.

آنگاه که می پنداشتی نگاهت نمی کنم
خنده بر لبانت نقش بست
و مرا مجذوب آن خنده زیبا ساختی

آنگاه که می پنداشتی نگاهت نمی کنم
مراقب بودی
و خواستم هرآنچه که می توانم باشم.

آنگاه که می پنداشتی نگاهت نمی کنم
نگاهی کردم…
و خواستم تشکر کنم
برای تمام الطافی که به من داشتی
هنگامی که می پنداشتی نگاهت نمی کنم.

برگرفته از کتاب آلف نوشته پائولو کوئلیو
ترجمه از پدرام ایزدی

isabel ponce September 30, 2011 at 8:03 am

QUE HERMOSO TEXTO! COMO TODOS LOS DE PAULO COELHO.
GRACIAS SR.PAULO.SUS TEXTOS SON COMO MASAJES PARA MI ALMA.
AL LEER EL TEXTO,ME HE LLENADO DE RECUERDOS DE LA INFANCIA DE MIS HIJOS(AHORA YA LOS TRES ADULTOS). LA VERDAD,ASI ES.CUANDO PENSABAMOS QUE NO NOS ESTABAN MIRANDO,ES CUANDO NOS MIRABAN MAS!
LOS NIÑOS SON COMO ESPONJAS,LO ABSORBEN TODO,LO BUENO Y LO MALO TAMBIEN.
EN ESTE MOMENTO ME DA MUCHA NOSTALGIA Y TRISTEZA,POR QUE ME ENCUENTRO MUY LEJOS DE MIS HIJOS,PERO GRACIAS A DIOS,MUY CERCA DE SUS CORAZONES.
DIOS LE BENDIGA SIEMPRE Y COLME DE BENDICIONES SU HOGAR.
QUE TENGA USTED UN LINDO DIA. UN ABRAZO EN LA DISTANCIA.

Georgina Flores Lira September 30, 2011 at 6:22 am

Gracias Paulo; Este poema me recordó a mis dos nietas de 9 y 10 años y siempre me están observando, además me han hecho dibujos para mi refrigerador desde más pequeñas, así como me han visto bañar a la pequeña mascota, preparar un rico postre y después disfrutarlo juntas, además de mirarlas a los ojos y decirles que son mis bellas princesas y al final del día dar gracias a Dios durmiendose acompañadas de un abrazo y muchos besos. Gracias de nuevo hermoso el poema.

maria e. September 30, 2011 at 5:32 am

verdadero me di cuenta hoy mi niña solo tiene 2 años es mi nietita como observa que rapido aprende,posdata, que bueno que son tus obras

Ivette Calderon September 30, 2011 at 5:09 am

cuando pensabas que no te miraba descubri que la vida sin ti jamas seria lo mismo…a mi escritor Paulo Coelho’s.

Gloria Elvira Magno September 30, 2011 at 4:58 am

cada palabra, cada letra es un poco de alimento para el alma, gracias por compartir, por enseñar y por dar tanto alimento a nuestros corazones, Dios lo bendiga siempre con ese gran don que le ha regalado.

Georgina Estrada September 30, 2011 at 4:48 am

Hey…. De verdad me motivo… Le hare una cena especial a mi bebe hoy!!

consuelo September 30, 2011 at 4:35 am

pienso que dos hijos siempre estan atentos a las cosas que las madres hacemos lo ven todo y lo sienten todo

Georgina Diaz September 30, 2011 at 4:31 am

Sencillamente hermoso, como todo lo q Ud. Escribe. Dios lo bendiga

nina ramirez September 30, 2011 at 3:01 am

Cuando pensabas que no estaba mirando te acercaste ami y tocaste mi pecho,y te diste cuenta que corazon!

loveislikethesun September 30, 2011 at 2:43 am

Hermoso…

zoraida September 30, 2011 at 2:34 am

I LIKE IT, THANKS

leticia perez gonzalez September 30, 2011 at 2:18 am

y tienes ese don maravilloso q t permite escribir y ver lo q yo siento y m encanto!!! gracias!!!

Ruth Rojas September 30, 2011 at 2:00 am

Detalles importantes y trascendentes que van formando nuestro ser interior, valores entregados por nuestras madres.

Rosalba September 30, 2011 at 2:00 am

Beautiful and meaningful!!! I think that is the way individuals live their mark on the path…

Little details and examples that shows us how should be life!!! That is the better way to learn…

Pablo September 30, 2011 at 1:39 am

Cuando pensabas que no te estaba mirando
yo pensaba que me mirarías pensar,
cuando pensabas que no osaría a mirarte
sólo en ti yo podía pensar,
y de tanto pensar me quedé sin cabeza,
sólo unos ojos desprovistos de tristeza
y un cuerpo sin demasiada cabeza
podía seguir de pie en aquel lugar,
un lugar al que nadie mira,
un desvarío fugaz.
Boas noites.

JOSE. September 30, 2011 at 1:15 am

THANK PAULO,YOU ARE SPEAKING ABOUT MY MOTHER,SHE WAS A WONDELFUL LADY,MAY HER SOUL REST IN PEACE,THANK AGAIN,MANY BLESSING FOR YOU AND YOUR FAMILY.